Jump to content
Новости
  • Новости

    Женщины в армии вообще,


     Share
    Followers 0

    Recommended Posts

    • Replies 101
    • Created
    • Last Reply

    Top Posters In This Topic

    Top Posters In This Topic

    Posted Images

    эта беременная женщина - министр обороны Испании Карме Чакон.

    Link to post
    Share on other sites

    Вообще к женщинам в армии у меня двойственное отношение, с одной стороны уверена, что предназначение женщины -это рожать, а не убивать, а с другой стороны - во время войны женщины (не многие) воюют наравне с мужчинами, так вот, если они подготовлены, то это намного облегчает службу.

    Link to post
    Share on other sites

    эта беременная женщина - министр обороны Испании Карме Чакон.

    Link to post
    Share on other sites

    Вообще к женщинам в армии у меня двойственное отношение, с одной стороны уверена, что предназначение женщины -это рожать, а не убивать, а с другой стороны - во время войны женщины (не многие) воюют наравне с мужчинами, так вот, если они подготовлены, то это намного облегчает службу.

    Link to post
    Share on other sites

    в мировых армиях примеров по службе женщин очень много. но боевых женских войск все-таки очень мало, в основном женщины служат на таких же должностях как и у нас

    а общую подготовку они проходят, или гражданские должности?

    Link to post
    Share on other sites

    а общую подготовку они проходят, или гражданские должности?

    Link to post
    Share on other sites

    В армянской армии в настоящее время служит примерно 1500 женщин, большинство из них занимают должности в аппарате Минобороны и в сфере медицинской службы. В военном параде по случаю 20-летия независимости Армении впервые в рядах одного из подразделений специального назначения прошли женщины-военнослужащие.

    Link to post
    Share on other sites

    как думаете, в армянской армии дадут женщине дослужиться до генерала? В армии США больше 20 женщин генералов.

    Link to post
    Share on other sites

    как думаете, в армянской армии дадут женщине дослужиться до генерала? В армии США больше 20 женщин генералов.

    Edited by Мегреци (see edit history)
    Link to post
    Share on other sites

    в израильской армии девушек отпускают ночевать домой,а в некоторых частях домой отпускают на выходные. Такой расклад подходит для Армении, это же не Россия, где зачастую служат в несколько тысяч километров от дома.

    Link to post
    Share on other sites
    • 2 months later...
    ԴԻՊՈՒԿԱՀԱՐ ԿԱՆԱՅՔ. ՆՐԲԱԳԵՂՈՒԹՅՈՒՆ ԵՎ ԿԱՄՔ

    Աշխարհի շատ բանակներում կանայք ծառայության ոչ մի սահմանափակում չունեն, նրանք օդանավեր են վարում, ծառայում են նավատորմում, հրաձգային, հրետանային, տանկային եւ այլ ստորաբաժանումներում` կոտրելով այն կարծրատիպը, թե բանակը «տղամարդկանց տարածքն է»: Հայկական բանակում ծառայող կանայք եւս բացառություն չեն. նրանց գործառույթները չեն սահմանափակվում վարչական, սպասարկող, սանիտարաբժշկական ոլորտներում:

    Ուսումնասիրելով աշխարհի փորձը` որոշվեց հետախուզական և հատուկ նշանակության ստորաբաժանումներում պայմանագրային զինվորական ծառայության ընդունել կին դիպուկահարների: Խիստ ընտրություն անցած, ֆիզիկական եւ հոգեբանական փորձությունները հաղթահարած, մասնագիտական ունակություններ ձեռք բերած կին զինծառայողներն այսօր պատրաստ են կատարելու իրենց առջև դրված խնդիրները բարձր մակարդակով: «Ցանկացած ժամի` ցանկացած խնդիր»,-այս սկզբունքով են նրանք առաջնորդվում: Պահելով հրամանատարության առաջադրած պայմանները չխախտելու խոստումս, նրանց հետ զրուցեցի` բացառելով սպառազինության, մարտական խնդիրների վերաբերյալ հարցերը:

    ԱՆԻՆ

    Քսաներկուամյա հետախույզ-դիպուկահար Անին 17 տարեկան էր, երբ առաջին անգամ ձեռքը վերցրեց AK-74 ինքնաձիգը, սովորում էր Գյումրիի պետական մանկավարժական ինստիտուտի ռազմական ամբիոնում, մոտոհրաձգային դասակի հրամանատար պիտի դառնար, բայց առաջին իսկ կրակոցով խոցեց թիրախը, եւ ամբիոնի պետի արձագանքը չուշացավ. «Իզուր էլ եկել ես, պիտի դիպուկահար դառնայիր»:

    Ոմանց համար գուցե ամբիոնի պետի խոսքերը այդքան արժեքավոր չլինեին, իսկ Անին դրանք որպես օրհնություն ընկալեց. «Փոքրուց սիրել եմ զինվորական համազգեստով կանանց, Հայրենական Մեծ պատերազմի մասին պատմող ֆիլմերում նրանց կերպարը այնքան լիարժեք էր, ոգեւորիչ, որ երազում էի նմանվել նրանց, նրանց նման ապրել նույն կյանքով: Երբ ծանոթ սպայից իմացա, որ կարող եմ համալրել հատուկ նշանակության ստորաբաժանման կին զինծառայողների շարքերը, չհապաղեցի, ներկայացա, մասնակցեցի քննություններին եւ ընդունվեցի»,-պատմում է Անին եւ ավելացնում, որ ընդունվելու համար միայն գերազանց ֆիզիկական պատրաստվածությունը բավական չէ, կարեւոր են նաեւ վարքի նկարագիրը, բարոյական ըմբռնումները: Աղջկա կայացրած որոշումը միանշանակ չընդունեց հայրը, բայց հետագայում մտափոխվեց:

    Անծանոթ շրջապատում, որտեղ մեծամասնությունը տղամարդիկ էին, Անին չհասցրեց կաշկանդվածություն եւ լարվածություն զգալ. «Բոլորը ինձ ջերմ ընդունեցին: Հաջորդ օրն արդեն գնացինք կրակայինի, եւ երկու օր դաշտային պայմաններում ապրեցի, չհասցրի ինձ նույնիսկ օտար զգալ, միանգամից տարվեցի գործով»,-ասում է Անին եւ ավելացնում, որ իրենց կողքին ծառայող տղամարդիկ, տեսնելով աղջիկների անսպառ ձգտումը, հնարավորությունները, այնուամենայնիվ, որպես թույլ ու նուրբ էակի են վերաբերվում.

    «Պետք է ոտքով հաղթահարեինք 350 կմ ճանապարհը: Սա մեր հերթական, բայց ամենատպավորիչ փորձնական առաջադրանքն էր: Օրական 30-40 կմ ճանապարհ էինք անցնում` 20 կգ ուսապարկով, բարդ եղանակային պայմաններում: Ոգեւորությունը մեծ էր, ուզում էինք ապացուցել, որ աղջիկները նույնպես կարող ուժ են: Իսկ տղամարդիկ անընդհատ հարցնում էին` «օգնե՞մ, հո չե՞ս հոգնել»: Աշխատում էինք չդիմել նրանց օգնությանը, որովհետեւ պետք է ցույց տայինք, որ իրենց չենք զիջում: Մեզ դա հաջողվեց, նրանք հիացած էին մեզնով՝ մեր կամքի ուժով»:

    Անին ընդգծում է, որ կինն ավելի լավ դիպուկահար է, քան տղամարդը, եւ ասածը հիմնավորում է. «Ֆիզիոլոգիական առումով կնոջ բազուկի մկանները թույլ են զարգացած, եւ կրակելու ժամանակ լարվածությունը փոքր է, ձեռքը չի դողում»:

    «Ընտանի՞ք, թե զինվորական ծառայություն». Անիին նման երկընտրանք չի սպառնում, քանի որ իր ընտրյալը եւս հետախույզ-դիպուկահար է. «Ծանոթացել ենք ծառայության ընթացքում, առավոտից երեկո միասին էինք, միշտ իրար օգնում էինք, ընթացքում էլ երկուսիս մեջ ջերմ զգացմունքներ առաջացան, մի քանի օր առաջ նշանվեցինք: Եղել են դեպքեր` աղջիկները ամուսնացել են եւ չեն շարունակել ծառայությունը, զորացրվել են: Հայ տղամարդը մի քիչ դժվար է համակերպվում, որ իր կինը խոհանոցում ճաշ պատրաստելու փոխարեն պետք է համազգեստ հագնի եւ դժվարություններ հաղթահարի»:

    Ծառայության դժվարությունները չեն խանգարում Անիին ե՛ւ կանացի լինելու, ե՛ւ տոկուն ու գեղեցիկ. «Միամսյակի կապակցությամբ մաղթում եմ, որ կանայք ու աղջիկները երբեք չկորցնեն իրենց կանացի հմայքն ու գեղեցկությունը, քանի որ աշխարհը փրկում է գեղեցիկը իր բոլոր դրսեւորումներով»:

    ՄԱՐԻՆԵՆ

    Մարինեն մասնագիտությամբ մանկավարժ է, կարող էր որպես անգլերենի ուսուցչուհի աշխատել մայրաքաղաքի դպրոցներից մեկում, բայց մեկ տարի առաջ ընդունվեց հատուկ նշանակության ստորաբաժանում: Դիպուկահար է: Աղջիկները հիշում են, որ ծառայության առաջին օրերին փոքրամարմին Մարինեից ուժերի գերլարում էր պահանջվում մի քանի կիլոգրամանոց զենքը ձեռքին պահելու համար: Մեկ տարի անց ամեն ինչ այլ էր:

    Մարինեն եւ ամուսինը, որ նույնպես դիպուկահար է, առավոտյան բարի լույս են մաղթում երեքամյա իրենց դստերը եւ շտապում ծառայության. «Աղջիկների ծառայության համար ստեղծված են բոլոր պայմանները, ունենք առանձին սենյակ, որտեղ զգեստափոխվում ենք, նաեւ` հանգստի համար նախատեսված սենյակ: Օրն ինձ համար ամբողջանում է ֆիզիկական վարժությունների համալիր առաջադրանքների կատարմամբ, հրում հատակից վարժությունը ամենաշատն եմ սիրում, հաճույքով եմ կատարում: Ծառայությունը ենթադրում է անձնազոհ ապրելակերպ, մի քիչ դժվար է, քանի որ ինձ զրկում եմ աղջկաս հետ ավելի շատ լինելու հնարավորությունից, սակայն ինձ մեկ այլ ոլորտում այլեւս չեմ պատկերացնում, չեմ պատկերացնում առօրյաս առանց մարզումների, մարտավարամասնագիտական պարապմունքների»,-ասում է Մարինեն:

    Նա հասցնում է նաեւ հաճախել դասերի, հոգեբանություն է ուսումնասիրում եւ իրեն բնութագրում է այսպես` անվախ, մշտապես պատրաստ պայքարելու, համառ, նպատակասլաց եւ համբերատար. «Դիպուկահարը միշտ պիտի կարողանա հավասարակշռել տրամադրությունը, թոթափել լարվածությունը առաջադրանքը կատարելուց առաջ եւ պարտավոր է հիշել, որ ինքը ընդամենը մեկ կրակոցի հնարավորություն ունի, որը մենք բնորոշում ենք որպես ճակատագրական: Երկրորդ կրակոցից սովորաբար բացահայտվում ես: Հակառակորդիդ պետք է դիտարկես որպես թիրախի, այլ ոչ թե մարդու, հասկանալով, որ եթե չխոցես, մի քանի վայրկյան անց դու ես խոցվելու»:

    Մարտի 8-ի կապակցությամբ Մարինեն կանանց եւ աղջիկներին բարեմաղթեց ապրել բարեկեցիկ եւ խաղաղ կյանքով:

    ԱՆԱՀԻՏԸ

    Անահիտը մասնագիտությամբ մանկավարժ հոգեբան է, հոգով` մանրանկարիչ (սովորել է գեղարվեստի դպրոցում), իր կյանքի կարեւոր առաքելությունն է համարում հայկական բանակում ծառայելը: Երկու երեխաների մայր է. «Ընդունվել էի թիկնապահների ակադեմիա, որտեղ էլ աչքի ընկա դիպուկ կրակելու ունակությամբ, եւ ինձ առաջարկեցին ծառայության անցնել զինված ուժերում: Արդեն երկու տարի է` դիպուկահար եմ: Երբեք չեմ պատկերացրել, որ մի օր մեր զինված ուժերում կանանց կվստահեն նման պատասխանատու գործ: Կարեւորն այն է, որ ե՛ւ հոգեբանի, ե՛ւ նկարչի ունակություններս համատեղ կիրառում եմ եւ ինձ լիարժեք մարդ եմ զգում: Աշխատանքիս հոգեբանական կողմը ենթադրում է ապրումների եւ զգացմունքների կառավարում, հաճախ նաեւ գծագրելու կարիք է լինում, այսպես դրսեւորվում է նկարչական ձիրքս»:

    Քիչ խոսել, շատ տեսնել. այս սկզբունքն է որդեգրել Անահիտը: Նա կարծում է, որ իրենց գործում շատ կարեւոր է ուշադիր լինելը մանրուքների նկատմամբ. «Տղամարդիկ իրավիճակն ընկալում և գնահատում են համալիր, մինչդեռ կանայք շեշտն ավելի շատ դնում ենք մանրուքների վրա, իսկ մեր գործը ենթադրում է մանրակրկիտ վերաբերմունք եւ պատրաստվածություն»:

    Ուշադիր լսում եմ Անահիտին եւ մտածում` եթե նրան տեսնեի փողոցում, սրճարանում կամ խանութում, արդյոք կենթադրեի՞, որ հատուկ նշանակության ստորաբաժանման զինծառայող է: Մտքերս բարձրաձայնում եմ. «Մեր կառուցվածքին բնորոշ առանձնահատկություններից, կեցվածքից ու քայլվածքից, կարծում եմ, կարելի է ենթադրել. հաճախ, երբ քրոջս հետ տեղ եմ գնում, հանդիմանում է ինձ, ասելով՝ «ամոթ է, շնորհքով քայլիր» (ժպտում է): Բայց մենք էլ բոլոր կանանց նման սիրում ենք բարձրակրունկ կոշիկներ, շրջազգեստներ, խնամված եղունգներ եւ գեղեցիկ սանրվածք: Մեր հայ աղջիկներին ու կանանց ցանկանում եմ, որ միշտ բարձր տրամադրություն ունենան, գնահատված ու սիրված լինեն»:

    ՇՈՒՇԱՆ ՍՏԵՓԱՆՅԱՆ

    Լուս.` ԱՐԵԳ ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ

    Link to post
    Share on other sites
    • OpenArmenia Club

    ачкерэ неркац,памадов,капут маникюров))) и с СВДэшкой

    женщины все же потешные существаair_kiss.gif

    Link to post
    Share on other sites
    This thread is quite old. Please consider starting a new thread rather than reviving this one.

    Join the conversation

    You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

    Guest
    Reply to this topic...

    ×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

      Only 75 emoji are allowed.

    ×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

    ×   Your previous content has been restored.   Clear editor

    ×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

     Share
    • Our picks

      • Гаро Пайлан предложил закон о признании Геноцида в турецком парламенте
        Гаро Пайлан, депутат от Народно-демократической партии (НДП), предложил закон об официальном признании Геноцида армян, сообщил в субботу новостной сайт Bianet.
         
        Пайлан назвал события 1915 года «великим бедствием» в своей речи в турецком парламенте в субботу, выступая за то, чтобы массовая депортация и смерть около 1,5 миллиона армян в результате Первой мировой войны Османской империи были признаны Геноцидом.
         
        Члены семьи Пайлана лично пострадали от Геноцида.
         
        «Сироты, такие как моя бабушка, умерли, не видя справедливости», - сказал Пайлан.
         
        «Как и второе поколение (выживших), мой отец. Как армянин из Турции в третьем поколении, я добиваюсь справедливости в Турции, в Великом национальном собрании Турции».
         
        «Геноцид армян произошел на этих землях, и справедливость для Геноцида армян может быть достигнута только на этих землях, в Турции», - сказал Пайлан.
         
        Турция, столкнувшаяся с геноцидом, «устранит значение того, что говорит любой другой парламент», добавил он.
         
        «Этот вопрос по-прежнему является темой в других парламентах, для других президентов, потому что на протяжении 106 лет Геноцид армян отрицался».
         
          • Like
        • 22 replies
      • Геноцид армян. 106 лет
        24 апреля 1915 года в Константинополе начались массовые аресты представителей армянской интеллигенции, так был открыт "ящик Пандоры", обернувшийся гибелью миллионов христиан в Османской империи.
        Это потом будет операция «Немезис» - акт возмездия над палачами, с согласия которых, произошло одно из самых страшных злодеяний XX века.
        41 человек вершили судьбы миллионов, именно они были ответственны за страшное истребление миллионов христиан.
        «Палачи» были последовательно уничтожены в течение нескольких лет, в том числе и члены младотурецкого триумвирата – Энвер-паша, чье имя упомянул президент Турции на параде, Джемаль-паша, Талаат-паша. Но это будет после. А вначале был страх, смирение, покорность и молчаливое принятие судьбы миллионами христиан. Это был последовательный и беспощадный план по истреблению. Зверства носили строго религиозный и этнический характер, имя им — Геноцид армян в Османской империи.
         
        Возмездие нашло убийц армянского народа, однако их смерть не заглушила боль, эта рана будет кровоточить. Но это будет после. Сперва прольются реки крови. Только вдумайтесь в эти страшные цифры: в период с 1915 по 1923 года было убито полтора миллиона армян, свыше миллиона малоазийских греков, 850.000 ассирийцев, более полумиллиона езидов, 250.000 понтийских греков, в районе Карса была истреблена община, насчитывающая 200.000 русских молокан. О судьбе и страшной участи русских-молокан известно немного: были расселены в основном в районе города Карс, освобожденного от османского ига в результате русско-турецкой войны 1877-1878 гг. силами соединения кавказской армии под руководством Михаила Тариэловича Лорис-Меликова и выполняли роль фуражиров русской армии. Их вырезали точно так же, как и другие христианские народы, а их села и памятники тоже уничтожены Турцией.
         
        Боль не унять, а шрам от этой раны никогда не затянется.
         
        106 лет спустя.
         
        Багдасаров.
         
        • 27 replies
      • В Баку появился "парк развлечений"
        В Баку появился парк трофейной армянской техники в виде инсценировки событий войны.
        Чудовищное сооружение разместилось на пяти гектарах. «Воссоздана реальная картина оборонительных укреплений, которые враг создавал на протяжении нескольких десятилетий. Здесь можно увидеть мощнейшую заградительную систему из 10 рубежей, включающих бетонированные инженерные сооружения, противотанковые рвы и ежи, заминированные участки, тоннели, окопы», - сообщают азербайджанские СМИ.
        На входе в парк установлен щит с табличками более двух тысяч номеров автомобилей, захваченных азербайджанской армией. Венчает это все далекая от действительности надпись: «Карабах – это Азербайджан!».
        Помимо большого количества техники устроили аттракциона по навешиванию лапши собственным гражданам снабдили все это безобразие изображающими армянских солдат куклами с выпученными глазами и истекающих «кровью».
        Апогей – своеобразный «Апофеоз войны», но в отличие от оригинала Верещагина, азербайджанская копия выполнена из касок. Именно на его фоне сфотографировался «образованный» выпускник МГИМО Ильхам Алиев, известный склонностью награждать головорезов в буквальном смысле слова.
         
        • 320 replies
      • Как в СССР остановили эпидемию чёрной оспы.
        Ранним утром в самом конце декабря 1959 года в аэропорту Внуково сел самолет с известным художником Алексеем Кокорекиным. Художник прилетел из Индии на день раньше запланированного, прошел пограничный и таможенный контроль и поехал домой к любовнице. Он немного покашливал, но кого удивишь кашлем в декабрьской Москве?
        • 0 replies
      • "Богатый" Азербайджан
        Так ли хорошо и богато живут в Азербайджане или это только миф султаната?
        По многим данным, средний уровень жизни в этой стране ниже, чем в соседних Грузии, Армении и Арцахе.
        telegram-cloud-document-2-5363849252835429287.mp4
        • 96 replies
    • Who's Online   4 Members, 1 Anonymous, 45 Guests (See full list)

    • День рождения сегодня

    •  

    OPENARMENIA

    OpenArmenia ֆորումը անկախ սոցիալական հարթակ է, ապահովում է ձեր սեփական կարծիքը պահելու ազատությունը, չի պատկանում որևէ երկրի իրավասության

    Форум OpenArmenia является независимой социальной площадкой, предоставляет свободу придерживаться своего мнения, не относится к юрисдикции какой-либо страны

    ×
    ×
    • Create New...